Sunday, August 30, 2026

सुभाषचंद्रां गोयल यांचे कंगालपणाचे स्पष्टीकरण ही एक धूळफेक - बावीस हजार सहा कोटींची लूट साडेसहा कोटीत निपटारा - हा लुटारू लोकशाहीचा पुरावा आहे : किशोर तिवारी

सुभाषचंद्रां  गोयल यांचे कंगालपणाचे स्पष्टीकरण ही एक धूळफेक  - बावीस हजार सहा कोटींची लूट साडेसहा कोटीत निपटारा - हा लुटारू लोकशाहीचा पुरावा आहे : किशोर तिवारी

नागपूर, ३० ऑगस्ट २०२६
राष्ट्रीय कंपनी कायदा लवादाच्या दिल्ली खंडपीठाने २६ ऑगस्ट रोजी गोयल यांना ₹२२,००६.५७ कोटींच्या मान्य दाव्यांपोटी फक्त ₹६.५ कोटी भरण्यास मान्यता दिली. वसुली ०.०३ टक्के, माफी ९९.९७ टक्के. भारतीय आयुर्विमा महामंडळाच्या गृहनिर्माण वित्त कंपनीचा ₹१,३२२.३९ कोटी दावा असताना फक्त ₹३८.०९ लाख दिले गेले. एचडीएफसी बँक, कॅनरा बँक, युनियन बँक, अॅक्सिस बँक, आरबीएल बँकेने विरोध केला होता. युनियन बँक वरच्या लवादात जाणार आहे. पळून गेलेला विजय मल्ल्याने सुद्धा याला भारतीय कर्ज वसुलीचा न्याय म्हणून टिंगल केली आहे.

यावर गदारोळानंतर सुभाषचंद्रां गोयल यांनी स्पष्टीकरण दिले की मी फक्त हमीदार आहे, माझे देणे ₹३,९९२ कोटी आहे, ₹२२,००६ कोटी नाही. तिवारी म्हणाले ही धूळफेक आहे सत्य अधिक कडू आहे  . ₹३,९९२ कोटी असले तरी ₹६.५ कोटीत तडजोड म्हणजे ९९.८३ टक्के लूट आहे.

मॉरिशस मधून ₹६५९.७६ कोटी रोख : मोदी सरकार इडी सीबीआय गप्प 
स्वतःच्या वाहिनीवर कंगाल झालो असे रडत असतानाच गोयल यांच्याच प्रवर्तक कंपनीने, सन ब्राइट मॉरिशस गुंतवणूक कंपनीने, २१ ऑगस्ट रोजी एका दिवसात ₹६५९.७६ कोटी रोख भरून झी मनोरंजन कंपनीतील २०.९४ कोटी परिवर्तनीय हमीपत्रे विकत घेतली. एकूण व्यवहार ₹३,१४३.५२ कोटींचा आहे. कंगाल माणसाकडे मॉरिशस मध्ये ₹६६० कोटी कुठून आले? हा काळा पैसा पांढरा करण्याचा प्रकार आहे.
तोट्यातील झी प्रसारमाध्यम कंपनीत ₹११९ कोटींची संशयास्पद गुंतवणूक :
मे-जून २०२६ मध्ये तोट्यातील झी प्रसारमाध्यम कंपनीत तीन मॉरिशस मधील परकीय संस्थांनी - मॅग्निफिका वैश्विक, मिनर्व्हा उद्योग आणि सन इंडिया - ₹११९ कोटी गुंतवले आहेत. तोट्यातील कंपनीत परकीय निधी का पैसा टाकेल, जर त्या स्वतःच्याच बनावट कंपन्या नसतील तर?

 ८१ टक्के बुडवी कर्जदार स्वतःच्याच बनावट कंपन्या
ज्या ८१ टक्के कर्जदारांनी ₹६.५ कोटीच्या प्रस्तावाला मान्यता दिली त्या एसेल समूहाच्याच बनावट कंपन्या होत्या. स्वतःच्याच कंपन्यांचे बहुमत दाखवून भारतीय आयुर्विमा महामंडळ आणि सरकारी बँकांना शून्यावर आणले गेले.
सरकार का पाठीशी घालते - हा तर  विश्वगुरूचा सौदा :
तिवारी म्हणाले गोयल हा उद्योगपती नाही तर सत्तेचा मुख्य प्रचारक आहे. त्याच्या झी वृत्त, विऑन वाहिन्या चोवीस तास पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांना विश्वगुरू म्हणून दाखवतात, शेतकरी आत्महत्या, बेरोजगारी दाखवत नाहीत. या प्रचाराच्या बदल्यात त्याला लवादाचे संरक्षण मिळते. ही सरकारधार्जिणी भांडवलशाही आहे.

 मुख्य विरोधी पक्षही तितकाच दोषी :
२००९ ते २०१९ मध्ये एसेल समूहाचे कर्ज वाढवले जात असताना, भारतीय आयुर्विमा महामंडळाला ₹१,३२२ कोटी गुंतवायला लावले जात असताना, हजारो कोटींच्या सरकारी जाहिराती झी प्रसारमाध्यमाला दिल्या जात असताना काँग्रेस, राष्ट्रवादी आणि इतर पक्षच सत्तेत होते. सत्ताधारी आणि विरोधी सर्वच पक्ष भ्रष्टाचारात सामील आहेत.

न्यायाधीश आणि अधिकारीही सामील :
२०१६ मध्ये वसुलीसाठी आणलेला दिवाळखोरी कायदा आता माफीसाठी वापरला जातोय. ९५ टक्के ते ९९.९७ टक्के माफी दिली जाते. संसदेच्या वित्तविषयक स्थायी समितीचे अध्यक्ष जयंत सिन्हा यांनीच सांगितले की ९५ टक्के माफी हा उद्देश भरकटल्याचा पुरावा आहे. पाहणी संस्थेच्या अहवालानुसार ७८ टक्के प्रकरणे २७० दिवसांपेक्षा जास्त प्रलंबित आहेत, सरासरी ७४४ दिवस लागतात.
शिक्षण-आरोग्य व्यवस्था कोलमडली, जनकल्याण शून्य :
भारतात ९९ टक्के लोक चांगले शिक्षण, आरोग्य, घरे, पिण्याचे पाणी, रस्ते, नोकऱ्यांपासून वंचित आहेत. २०११ च्या जनगणनेनुसार ६.५४ कोटी लोक झोपडपट्ट्यांमध्ये राहतात, संयुक्त राष्ट्रांच्या मते १०.४ कोटींहून अधिक. ५० कोटी लोक शेतकरी कुटुंबातील आहेत. तरुण बेरोजगारी १५.३ टक्के, शहरी भागात १८.८ टक्के, तरुण महिलांमध्ये १७.४ टक्के, अधिकृत पाहणी अहवालानुसार. महिला कामगार सहभाग २२ टक्क्यांहून कमी आहे.
हा ₹२२,००६ कोटींचा पैसा १२० कोटी गरीबांसाठी शाळा, रुग्णालये, बेघरांसाठी घरे आणि शेतकऱ्यांचे प्राण वाचवण्यासाठी वापरता आला असता. राष्ट्रीय गुन्हे नोंदणी विभागाच्या अहवालानुसार २०२४ मध्ये १०,५४६ शेतमजुरांनी आत्महत्या केल्या, त्यात ४,६३३ शेतकरी होते, १९९५ ते २०२३ मध्ये ३.९ लाखांहून अधिक शेतमजुरांनी आत्महत्या केल्या. हाच पैसा २२ रुग्णालये, १०,००० शाळा आणि २२ लाख बेघरांसाठी घरे बांधण्यासाठी वापरता आला असता.

स्वातंत्रानंतर  ७९ वर्षांचे अपयश आणि कर्जाचा सापळा :
७९ वर्षात सरकार अन्न सुरक्षा, नोकऱ्या, घरे, पाणी, रस्ते, शाळा, रुग्णालये देऊ शकले नाही. सगळे खासगीकरण झाले आहे. कोणतीही नियामक यंत्रणा नाही.परकीय कर्ज मार्च २०१४ अखेर ४४०.६ अब्ज डॉलर होते, आता ७३६.३ अब्ज डॉलर झाले आहे, ६७ टक्के वाढ. व्याज भरणा १५.०८ अब्ज डॉलर वरून २२.५४ अब्ज डॉलर झाला आहे. ८२ टक्के नवे कर्ज जुने व्याज फेडण्यासाठी जाते.
सुभाषचंद्रा गोयल हा मल्ल्या, नीरव मोदी सारखा गुन्हेगार :
गोयल हा मल्ल्या आणि नीरव मोदी सारखा आर्थिक गुन्हेगार आहे. फरक एवढाच की मल्ल्या आणि मोदी पळून गेले, गोयलकडे सत्तेचे समर्थन करणारा स्टुडिओ आहे म्हणून त्याला बक्षीस मिळते.

मागण्या 
१. लवादाच्या ९९.९७ टक्के निकालाची आणि ८१ टक्के बनावट कर्जदारांची सर्वोच्च न्यायालयाच्या देखरेखीखाली विशेष तपास पथकामार्फत चौकशी.
२. सन ब्राइट मॉरिशस आणि ३ परकीय निधींच्या खऱ्या मालकांची सक्तवसुली संचालनालय आणि केंद्रीय अन्वेषण विभागामार्फत चौकशी आणि मालमत्ता जप्ती.
३. २०१४ पासून कॉर्पोरेट माफी विरुद्ध २०१६ पासून शेतकरी आत्महत्या आणि ४४०.६ अब्ज डॉलर वरून ७३६.३ अब्ज डॉलर कर्जवाढ यावर श्वेतपत्रिका.
४. देणी वसूल होईपर्यंत झी समूहाला सरकारी जाहिरातींवर बंदी, जर ₹२२,००६ कोटी ₹६.५ कोटीत माफ होऊ शकतात तर विदर्भातील ३ लाख शेतकऱ्यांचे ₹२५,००० चे पीककर्ज माफ करावे.
५. खासगी शिक्षण-आरोग्याचे राष्ट्रीयीकरण आणि कडक नियामक यंत्रणा.

नाही तर बँक बचाव, देश बचाव सत्याग्रह आणि सर्वोच्च न्यायालयात जनहित याचिका व जागतिक बँकेकडे तक्रार करणार असल्याचे किशोर तिवारी यावेळी सांगीतले 

- किशोर तिवारी
अध्यक्ष, विदर्भ जन आंदोलन समिती

Saturday, August 29, 2026

मोदी सरकारने देशावर ₹२०० लाख कोटींचे कर्ज लादून भांडवलदार आणि मंत्र्यांचे खिसे भरले-गरीब,शेतकरी,आदिवासी,महिला,बेरोजगार उध्वस्त झाले

मोदी सरकारने देशावर ₹२०० लाख कोटींचे कर्ज लादून भांडवलदार आणि मंत्र्यांचे


खिसे भरले-गरीब,शेतकरी,आदिवासी,महिला,बेरोजगार उध्वस्त झाले 


दिनांक  २९ ऑगस्ट २०२६


बारा वर्षांत मोदी सरकारने या देशाला काय दिले? देशाच्या मानेवर ₹१९७ लाख कोटींहून अधिक, म्हणजे जवळपास ₹२०० लाख कोटींचे कर्ज लादले आणि तो सगळा पैसा कुणाच्या खिशात गेला? - फक्त मूठभर भांडवलदारांच्या आणि त्यांच्या दलाल मंत्र्यांच्या खिशात!हेच का तुमचे चांगले दिवस? असा घणाघाती हल्लाबोल शेतकरी नेते किशोर तिवारी यांनी आज केला आहे.

देश लुटून भांडवलदारांना वाटण्याची योजना


भारतीय नादारी मंडळाच्या आकडेवारीने या लुटीचा पर्दाफाश केला आहे. १,४८४ मोठ्या भांडवली कंपन्यांचे ₹१४.२७ लाख कोटींचे कर्ज बुडाले, त्यातले फक्त ₹४.३५ लाख कोटी परत आले. उरलेले जवळपास ₹१० लाख कोटी रुपये कोणी खाल्ले? हा जनतेच्या घामाचा पैसा आहे, बँकांमधल्या गरीबांच्या ठेवींचा पैसा आहे.फक्त २०३ अतिश्रीमंत कंपन्यांनीच ₹८.४२ लाख कोटी बुडवले. एवढ्या पैशात देशातले ७.२८ कोटी शेतकरी कर्जमुक्त झाले असते! पण सरकारला शेतकरी नको, सरकारला भांडवलदारांचे बूट पुसायचे आहेत.



सुभाष चंद्रा प्रकरण - लुटीचे ज्वलंत उदाहरण


सुभाष चंद्रांसारख्या एका भांडवलदाराचे ₹२२,००६ कोटींचे हमी-दावे फक्त ₹६.५ कोटीत माफ होतात. म्हणजे ९९.९७% कर्ज माफ!हा कोणता कायदा आहे? भांडवलदारासाठी ₹२२ हजार कोटींचे कर्ज म्हणजे काही कोटीत तडजोड आणि आमच्या विदर्भाच्या शेतकऱ्यासाठी ₹२ लाखासाठी घरावर जप्ती, यंत्र जप्ती आणि गळफासाचा दोर?



मोदी सरकारच्या बारा वर्षांत काय झाले?



१. देश कर्जबाजारी: २०१४ मध्ये ₹५५ लाख कोटी कर्ज होते, आज ₹१९७ लाख कोटी. हे कर्ज गरीबांसाठी नाही, हे कर्ज भांडवलदारांचे बुडीत कर्ज पचवण्यासाठी घेतले आहे


.

२. संपत्तीची लूट: आज देशाच्या वरच्या३% लोकांकडे ९८% संपत्ती आहे . म्हणजे १४० कोटी जनतेची संपत्ती मूठभर लोकांनी गिळली. ही लोकशाही नाही, ही धनिकशाही आहे!



३. गरीब अधिक गरीब: या धोरणामुळे शेतकरी आत्महत्या करतोय, आदिवासी जमिनीतून हद्दपार होतोय, महिला महागाईने रडतेय, बेरोजगार तरुण नोकरीसाठी भटकतोय आणि वंचित समाज अधिकच खोल गर्तेत चालला आहे.



तिवारी म्हणाले, "मोदी सरकार हे अंबानी-अदानी आणि सुभाष चंद्रांसारख्या भांडवलदारांचे नोकर झाले आहे. जनतेच्या तिजोरीतून पैसा काढून थेट त्यांच्या तिजोऱ्या भरण्याचे काम दिल्लीत सुरू आहे. मंत्री आणि उद्योगपती यांची ही संगनमत आहे."


आमच्या मागण्या स्पष्ट आहेत -


१. या ₹१० लाख कोटींच्या लुटीचा प्रत्येक रुपयाचा हिशेब देशासमोर ठेवा. कोणत्या कंपनीचे किती माफ केले, त्याचा मालक कोण, तो कोणत्या पक्षाला देणगी देतो?
२. ₹२०० लाख कोटींच्या कर्जातून ग्रामीण भारताला, शेतकरी, आदिवासी, महिला आणि बेरोजगारांना काय मिळाले याची श्वेतपत्रिका काढा.

३. भांडवलदाराला पुनर्जन्म देणारा नादारी कायदा आहे, तर शेतकऱ्याला, आदिवासीला आणि गरीबाला जगण्यासाठी राष्ट्रीय कर्जपुनर्वसन आणि आर्थिक न्याय कायदा ताबडतोब आणा.

"नफा झाला की भांडवलदाराचा आणि तोटा झाला की जनतेचा - ही नालायक अर्थनीती आम्ही उधळून लावू. हा लढा उद्योगाविरोधात नाही, हा लढा या देशाला विकणाऱ्या भांडवलदारांच्या नोकर सरकारविरोधात आहे."



एक देश - एक न्याय - भांडवलदारांचे कर्ज माफ तर शेतकऱ्यांचेही कर्ज माफ झालेच पाहिजे!


- किशोर तिवारी

शेतकरी नेते व ग्रामीण अर्थव्यवस्था अभ्यासक, विदर्भ, महाराष्ट्र

Sunday, August 23, 2026

यवतमाळ जिल्ह्यात १० वर्षांत जि.प.च्या ४४ शाळांना टाळे, ५०,५०७ विद्यार्थी सरकारी शिक्षणातून बाहेर-हा केवळ शिक्षणव्यवस्थेचा ऱ्हास नाही, ग्रामीण विदर्भाच्या भविष्याचा नियोजित विध्वंस!

यवतमाळ जिल्ह्यात १० वर्षांत जि.प.च्या ४४ शाळांना टाळे, ५०,५०७ विद्यार्थी सरकारी शिक्षणातून बाहेर-हा केवळ शिक्षणव्यवस्थेचा ऱ्हास नाही, ग्रामीण विदर्भाच्या भविष्याचा नियोजित विध्वंस!

दिनांक : २३ ऑगस्ट २०२६

“लोकप्रतिनिधी  आणि प्रशासनच या गैरव्यवस्थेचे मूक भागीदार बनले असतील, तर आता नागरी समाजानेच मुलांच्या शिक्षणाचा हक्क वाचवण्यासाठी रस्त्यावर उतरावे” - किशोर तिवारी
“शाळा बंद पडतात, विद्यार्थी निघून जातात, शिक्षकांचा पगार सुरू राहतो आणि खासगी शिक्षणाचा बाजार फोफावतो - या संपूर्ण साखळीची स्वतंत्र चौकशी करा”
यवतमाळ जिल्ह्यातील जिल्हा परिषद शिक्षणव्यवस्था अक्षरशः मृत्युशय्येवर पोहोचली असून, गेल्या दहा वर्षांत जिल्हा परिषदेच्या ४४ शाळांना टाळे लागणे आणि तब्बल ५०,५०७ विद्यार्थ्यांनी सरकारी शाळा सोडणे, हे केवळ शैक्षणिक अपयश नसून ग्रामीण विदर्भाच्या सामाजिक व्यवस्थेच्या मुळावर घातलेला घाव आहे, असा गंभीर आरोप शेतकरी नेते व माजी राज्यमंत्री दर्जा असलेले किशोर तिवारी यांनी केला आहे.
“एखादी सरकारी शाळा बंद पडते तेव्हा फक्त एक इमारत बंद होत नाही; गरीब शेतकरी, शेतमजूर, आदिवासी, दलित आणि वंचित कुटुंबाच्या मुलासाठी प्रगतीचा एक दरवाजा बंद होतो. ४४ शाळा बंद झाल्या आणि ५० हजारांहून अधिक विद्यार्थी सरकारी शिक्षणातून बाहेर पडले, तरी शासन, लोकप्रतिनिधी आणि प्रशासनाला जाग येत नसेल, तर हा निष्काळजीपणा नसून व्यवस्थात्मक अपयश आहे,” असे तिवारी म्हणाले.
“५०,५०७ विद्यार्थी गेले कुठे? सरकारने प्रत्येक मुलाचा हिशेब द्यावा”
तिवारी यांनी सर्वात गंभीर प्रश्न उपस्थित केला आहे की, सरकारी शाळा सोडलेल्या ५०,५०७ विद्यार्थ्यांचे पुढे काय झाले?त्यापैकी किती विद्यार्थी खासगी शाळांत गेले? किती विद्यार्थ्यांनी शिक्षण अर्धवट सोडले? किती आदिवासी व ग्रामीण मुले शिक्षणाच्या मुख्य प्रवाहातून बाहेर पडली? किती कुटुंबांवर खासगी शिक्षणासाठी कर्ज घेण्याची वेळ आली?
“५०,५०७ हा फक्त आकडा नाही. त्या प्रत्येक आकड्यामागे एक मूल, एक कुटुंब आणि एक भविष्य आहे. सरकारने या प्रत्येक विद्यार्थ्याचा मागोवा घेऊन सार्वजनिक श्वेतपत्रिका प्रसिद्ध करावी,” अशी मागणी तिवारी यांनी केली.
शाळा ओस - पण पगार सुरू; ही विसंगती कोणाच्या आशीर्वादाने?
जिल्हा परिषद शिक्षकांवर शासन कोट्यवधी रुपये खर्च करते. खासगी क्षेत्रातील अनेक शिक्षकांच्या तुलनेत सरकारी शिक्षकांचे वेतन अनेक पटींनी अधिक असताना, विद्यार्थ्यांची संख्या सातत्याने का घटली, याची जबाबदारी निश्चित झाली पाहिजे.
काही भागांत शिक्षकांच्या अनुपस्थितीबाबत तसेच स्वतःच्या जागी अत्यल्प मानधनावर स्थानिक व्यक्तींना शिकवण्यासाठी बसवले जात असल्याच्या तक्रारी गंभीर आहेत. या आरोपांची स्वतंत्र तपासणी करून प्रत्यक्षात ‘डमी शिक्षक’ आढळल्यास संबंधित शिक्षकांवर फौजदारी कारवाई, सेवेतून बडतर्फी आणि शासनाने दिलेल्या वेतनाची वसुली करावी, अशी मागणी तिवारी यांनी केली.
“गरीब शेतकऱ्याच्या मुलाच्या शिक्षणासाठी दिलेला सरकारी पैसा जर प्रत्यक्ष अध्यापनाऐवजी गैरप्रकारात जात असेल, तर तो केवळ शिस्तभंग नाही; तो गरीब मुलांच्या भविष्यावर टाकलेला दरोडा आहे,” असे तिवारी म्हणाले.

सरकारी शाळा कमकुवत — खासगी शिक्षणाचा बाजार मजबूत; हा योगायोग आहे का?
तिवारी यांनी या संपूर्ण प्रक्रियेतील सर्वात गंभीर बाब म्हणून सरकारी शाळांच्या ऱ्हासाबरोबर खासगी शिक्षणाचा वाढता आर्थिक बोजा अधोरेखित केला.
सरकारी शाळेतील शिक्षणावर विश्वास उरला नाही की गरीब शेतकरी, शेतमजूर आणि आदिवासी पालक नाईलाजाने मुलांना खासगी शाळेत पाठवतो. त्यानंतर शुल्क, बस, पुस्तके, गणवेश, शिकवणी आणि इतर खर्च मिळून हजारो रुपयांचा अतिरिक्त भार ग्रामीण कुटुंबावर पडतो.
“शेतमालाला योग्य भाव नाही, उत्पन्नाची हमी नाही आणि दुसरीकडे मुलांचे शिक्षण व कुटुंबाचे आरोग्य खासगी बाजाराच्या हवाली केले जाते. अशा परिस्थितीत ग्रामीण कुटुंब कर्जबाजारी होणार नाही तर काय होणार? कृषी संकटाचा अभ्यास करताना शिक्षण व आरोग्यावर होणाऱ्या खिशातूनच्या खर्चाकडे सरकारने गंभीरपणे पाहिले पाहिजे,” असे तिवारी म्हणाले.
लोकप्रतिनिधी आणि प्रशासनाला किशोर तिवारींचा थेट सवाल
“जिल्ह्यातील आमदार, खासदार, मंत्री आणि वरिष्ठ अधिकारी यांनी गेल्या वर्षभरात किती जिल्हा परिषद शाळांना पूर्वसूचना न देता भेट दिली? किती शिक्षकांची प्रत्यक्ष उपस्थिती तपासली? किती गैरहजर शिक्षकांवर कारवाई केली? किती बंद शाळा पुन्हा सुरू केल्या? आणि विद्यार्थ्यांची संख्या एवढ्या मोठ्या प्रमाणात कमी होत असताना किती अधिकाऱ्यांची जबाबदारी निश्चित केली?”
तिवारी म्हणाले,
“खासदार आमदार  प्रश्न विचारत नसेल, कार्यपालिका कारवाई करत नसेल आणि शिक्षण विभाग स्वतःच्या अपयशावर पडदा टाकत असेल, तर या व्यवस्थेवर जनतेचा विश्वास कसा राहणार? या संपूर्ण प्रकरणात कोणत्याही व्यक्तीची दोषी भूमिका पुराव्याशिवाय गृहीत धरू नये; पण स्वतंत्र चौकशी टाळणे हेही स्वीकारले जाणार नाही.”
“आता समाजाने प्रेक्षक राहू नये”
किशोर तिवारी यांनी पालक, शिक्षक संघटना, निवृत्त न्यायाधीश व अधिकारी, शिक्षणतज्ज्ञ, पत्रकार, वकील, सामाजिक संस्था, महिला बचत गट, ग्रामसभा, विद्यार्थी संघटना आणि शेतकरी संघटनांना या प्रश्नावर एकत्र येण्याचे आवाहन केले.
“राजकीय पक्षांच्या आरोप-प्रत्यारोपाच्या पलीकडे हा आपल्या मुलांच्या घटनात्मक शिक्षणहक्काचा प्रश्न आहे. नागरी समाज गप्प बसला तर आज ४४ शाळा बंद आहेत, उद्या शेकडो शाळा बंद होतील आणि ग्रामीण शिक्षण कायमचे खासगी बाजाराच्या दावणीला बांधले जाईल. त्यामुळे गावागावातील जनतेने स्वतः आपल्या शाळेचे सामाजिक लेखापरीक्षण करावे, ग्रामसभेत शिक्षकांची उपस्थिती, विद्यार्थी संख्या, निधी आणि शैक्षणिक गुणवत्ता यांचा हिशेब मागावा,” असे तिवारी यांनी आवाहन केले.
जिल्ह्यातील प्रत्येक जि.प. शाळेचे स्वतंत्र सामाजिक व प्रशासकीय लेखापरीक्षण करा
विदर्भ जन आंदोलन समितीने पुढील मागण्या केल्या आहेत :
गेल्या १० वर्षांत बंद झालेल्या ४४ शाळांची शाळानिहाय चौकशी करून शक्य त्या शाळा तातडीने पुन्हा सुरू कराव्यात.
सरकारी शाळा सोडलेल्या ५०,५०७ विद्यार्थ्यांचा शाळानिहाय व वर्षनिहाय मागोवा घेऊन ‘ते आता कुठे आहेत?’ याची श्वेतपत्रिका प्रसिद्ध करावी.
जिल्ह्यातील सर्व जि.प. शाळांमध्ये छेडछाड-प्रतिरोधक बायोमेट्रिक उपस्थिती प्रणाली लागू करून शिक्षकांच्या उपस्थितीचे नियमित परीक्षण करावे.
बालसुरक्षा व गोपनीयतेचे नियम पाळून आवश्यक ठिकाणी सीसीटीव्ही व्यवस्था आणि प्रशासकीय निरीक्षण मजबूत करावे.
‘डमी शिक्षक’ किंवा वेतन घेऊन प्रत्यक्ष कर्तव्यावर गैरहजर राहण्याच्या प्रत्येक तक्रारीची स्वतंत्र चौकशी करून आरोप सिद्ध झाल्यास फौजदारी व विभागीय कारवाईसह वेतन वसूल करावे.
गेल्या दहा वर्षांत विद्यार्थीसंख्या मोठ्या प्रमाणात घटलेल्या शाळांबाबत संबंधित शिक्षणाधिकारी, गटशिक्षणाधिकारी आणि प्रशासकीय अधिकाऱ्यांची जबाबदारी निश्चित करावी.
जिल्हाधिकारी, मुख्य कार्यकारी अधिकारी, उपविभागीय अधिकारी, तहसीलदार व गटविकास अधिकाऱ्यांसाठी ग्रामीण शाळांच्या पूर्वसूचनाविरहित तपासण्यांचे वार्षिक उद्दिष्ट निश्चित करून अहवाल सार्वजनिक करावा.
खासगी शाळांच्या शुल्क व अतिरिक्त आकारणीबाबत कठोर पारदर्शक नियमन आणि पालकांसाठी प्रभावी तक्रार-निवारण यंत्रणा उभी करावी.
या संपूर्ण प्रकरणाची शिक्षण विभागाच्या बाहेरील वरिष्ठ अधिकाऱ्यांच्या समितीकडून उच्चस्तरीय चौकशी करून अहवाल निश्चित मुदतीत सार्वजनिक करावा.

“मुख्यमंत्री आणि शालेय शिक्षण मंत्र्यांनी पुढील १५ दिवसांत यवतमाळच्या सरकारी शिक्षणव्यवस्थेच्या ऱ्हासाची उच्चस्तरीय चौकशी जाहीर करावी. दोष सिद्ध झालेल्या शिक्षक-अधिकाऱ्यांवर कठोर कारवाई करावी आणि ५०,५०७ विद्यार्थ्यांचा हिशेब जनतेसमोर ठेवावा. अन्यथा विदर्भ जन आंदोलन समिती पालक, शेतकरी, शेतमजूर, विद्यार्थी आणि नागरी समाजाला सोबत घेऊन जिल्हाधिकारी कार्यालयावर तीव्र लोकशाही आंदोलन उभारेल,” असा इशारा किशोर तिवारी यांनी दिला.
“शाळा वाचवा- गाव वाचवा; सरकारी शिक्षण वाचवा - गरीबाचे भविष्य वाचवा”
“शेतकऱ्याचे पीक नष्ट झाले तर एका हंगामाचे नुकसान होते; पण त्याच्या मुलाचे शिक्षण नष्ट झाले तर एका पिढीचे भविष्य नष्ट होते. म्हणून हा केवळ शिक्षकांचा किंवा शिक्षण विभागाचा प्रश्न नाही. हा विदर्भाच्या पुढच्या पिढीच्या अस्तित्वाचा प्रश्न आहे. नागरी समाजाने आता मौन सोडावे आणि सरकारला प्रत्येक बंद शाळेचा, प्रत्येक गैरहजर शिक्षकाचा आणि सरकारी शिक्षणातून बाहेर गेलेल्या प्रत्येक मुलाचा हिशेब विचारावा,” असे तिवारी यांनी म्हटले.

किशोर तिवारी
शेतकरी नेते व माजी राज्यमंत्री दर्जा 
अध्यक्ष — विदर्भ जन आंदोलन समिती
यवतमाळ